Ég er alveg í öngum mínum.
Fyrir svona sirka viku tók ég eftir því að listilega vel unninn köngulóarvefur var kominn upp í eitt hornið í garðskálanum hjá mér, fullkláraður og tilbúinn til notkunar. Við nánari skoðun kom ég svo auga á eigandann og ákvað að kalla Sverri. Það kom mér strax á óvart að sjá hvað Sverrir var smávaxinn. Ég bjóst við mun stærri könguló miðað við vefinn. Hins vegar sá ég líka á öllu fasi og tignarlegum hreyfingum Sverris að fór könguló sem mátti ekki vamm sitt vita.
Þarna hafði Sverrir sem sagt ákveðið að setja upp vef og bersýnilega hafið framkvæmdir strax án þess að spyrja kóng eða prest,. Ég ákvað að gera ekkert mál út af enda stendur hvergi að Sverrir megi ekki eiga heima þar sem hann vill. Þess utan var vefurinn sannkallað listaverk og verkfræðin á bak við byggingu hans svo stórbrotin að það meikar engan sens að lítið dýr eins og Sverrir skuli búa yfir slíkri þekkingu. Ég meina … ef einhver ætlar að læra það sem Sverri kann frá fæðingu, þá kostar það örugglega nokkur ár af lestri og tíu tonn af skilningi. Minn er heiðurinn að fá í heimsókn slíka vitsmunaveru.
Síðan hef ég kíkt daglega inn í garðskálann til að kasta kveðju á Sverri. Um leið hef ég komist að ýmsu sem ég vissi ekki um köngulær.
Ég hef til dæmis komist að því að köngulær sofa.
Þessu komst ég að þegar ég læddist að Sverri og blés létt en óvænt á magann á honum. Sverrir hentist upp og hreinlega datt úr vefnum og niður fyrir hann, eina 40 sentimetra. Þar stöðvaðist hann. Í ljós kom að hann hafði af einhverju mögnuðu snarræði tekist að spinna þráð og festa hann í vefinn í fallinu.
Það er gjörsamlega óskiljanlegt hvernig honum tókst að spinna þennan þráð og festa hann um leið og hann datt.
Ég horfði síðan á hvernig Sverrir, eftir að hafa náð tökum á atburðarásinni, byrjaði að feta sig virðulega upp þráðinn á ný þar til hann náði taki á vefnum. Þá fótaði hann sig fimlega yfir í miðjuna, með smá stoppi til að laga eitthvað, og kom sér þar settlega fyrir á ný. Ég blés aftur á hann, en, nei takk. Í þetta skipti var hann viðbúinn og haggaðist ekki frá vefnum. Þess vegna veit ég að hann var sofandi í fyrra skiptið sem ég blés á hann.
Þetta voru okkar fyrstu persónulegu kynni.
Eftir þetta varð okkur Sverri vel til vina um leið og traustið á milli okkar fór vaxandi. Ég sagði honum sögur úr minni æsku og hann sagði mér allt um sína fjölskyldu. Nei, bara að djóka.
Eitt olli mér þó áhyggjum varðandi Sverri. Ég sá ekki betur en að hann væri ósköp horaður. Þessar áhyggjur mínar af þrengingum Sverris mögnuðust þegar ég uppgötvaði að engin einasta fluga kom í vefinn, enda engar flugur á sveimi í garðskálanum enn sem komið er vegna kulda og almennrar vosbúðar.
Svo í morgun, þegar ég ætlaði að heilsa upp á Sverri samkvæmt venju þá var hann horfinn! Og ekki nóg með það heldur var vefurinn horfinn líka, að undanskildum einhverjum tægjum. Það var eins og einhver hefði hreint og beint eyðilagt vefinn viljandi. Og það var sko ekki ég.
Ég er nú búinn að leita út um allt að Sverri en hann er eins og gufaður upp. Bara horfinn.
Hvað getur hafa gerst eiginlega? Hvar er Sverrir? Og hvað kom fyrir vefinn hans?
Athugasemdir