„Fáránleg regla“
Segir eigandi Vantrúar, Matthías Ásgeirsson.
Nýleg tillaga Mannréttindaráðs Reykjavíkur að sú regla verði sett að einungis gáfað fólk megi vera í félögum hefur valdið titringi víða í samfélaginu enda ljóst að þar með myndi snarfækka í félagatali ýmissa félaga.
„Þetta myndi gjörsamlega gera út af við okkar félag”, segir Matthías Ásgeirsson eigandi Vantrúar. „Ég hefði aldrei farið út í að stofna Vantrú ef þessi regla hefði verið í gildi þá, enda kæmist ég þá sjálfur ekki einu sinni í það.”
Til hvaða aðgerða hyggst þú grípa?
„Ég veit það ekki … en ég er orðinn dauðþreyttur á embættiskonum sem halda að þær geti vaðið uppi í þessu samfélagi, setjandi reglur í allar áttir. Hótandi fólki með gáfnaprófum og falli … og móðgast svo þegar þær eru kallaðir hálfvitar.”
Að sögn Margrétar Sverrisdóttur, formanns Mannréttindaráðs, er þessi regla ekki sett til höfuðs einun né neinum heldur fyrst og fremst hugsuð sem fyrirbyggjandi aðgerð. Hún segir jafnframt að henni þyki það miður að þetta bitni svona hart á Vantrú eins og raun ber vitni, en um leið sanni það í raun mikilvægi þess að setja þessa reglu.
„Því miður hefur það sýnt sig að stærsta ástæðan fyrir ólgunni sem verið hefur í þjóðfélaginu að undanförnu er að hvaða vitleysingi sem er er leyft að ganga í hvaða félag sem er. Við þessu erum við að reyna að sporna.”
En hver getur dæmt um hvort einhver sé nógu gáfaður til að vera félagi í félagi?
„Við erum með gáfnapróf hér í Mannréttindaráði sem fólk verður að koma í vilji það sækja um inngöngu í félag. Því miður hefur það sýnt sig að meðlimir í Vantrú eru langt frá því að standast prófið. Sama gildir reyndar um Liverpool-félagið og Félag sjálfstæðiskvenna þannig að þetta er alls ekkert bara bundið við Vantrú.”
En hvað með Mannréttindaráð … þurfið þið sjálf að fara í gáfnapróf til að geta búið til svona reglur?
„Mannréttindaráð er ekki félag, heldur ráð. Á því er mikill munur”, sagði Margrét og var svo rokinn í að semja fleiri regur.
Við hér á Greflinum munum að sjálfsögðu fylgjast með hvernig þessi mál þróast og birta um þau fréttir um leið og þær berast.


Ljónvelgefnir, menntaðir karlmenn á besta aldri með þessa flottu kunnáttu til að búa til vefmiðla, þróa með sér samskipti við líkthugsandi, hafandi nógan tíma til að brása, blogga og berjast fyrir sínu, hefðu nýst vel í stjórnmálin til að berjast fyrir betra þjóðfélagi.
Einmitt. Það er eins og einhver sagði einhvers staðar: Sóun á líffærum. En það mæltist víst ekki vel fyrir.
Æji hvað ég er feginn, kannski get ég orðið formaður í þessu auma félagi. Ég var greindur – 20 og hlýt að eiga sjéns: